Author :
Abstract
Bu çalışma, son yıllarda seçim kampanyaları başta olmak üzere yoğun biçimde kullanılan “biz bir aileyiz” söylemini siyasal iletişim yöntemleri bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Aile metaforu, seçmen ile siyasal aktör arasındaki ilişkiyi rasyonel temsil ilişkisinden çıkararak duygusal yakınlık, aidiyet ve sadakat eksenine taşımakta; böylece siyasal mesajın etkisini güçlendiren sembolik bir araç işlevi görmektedir. Bununla birlikte aile kavramı, eşitlikten ziyade hakkaniyet ve hiyerarşi normlarını içeren bir toplumsal yapı olduğundan, kamusal hizmet sunumunun temel ilkeleri olan eşitlik, tarafsızlık ve kurumsal mesafe ile belirli bir gerilim üretmektedir. Çalışmada aile metaforunun seçim söyleminde nasıl kodlandığı, seçmen algısı üzerindeki bilişsel ve duygusal etkileri ile kurumsal kimlik ve hesap verebilirlik açısından doğurabileceği sonuçlar tartışılmaktadır. Nitel söylem analizi yaklaşımına dayanan bu değerlendirme, aile metaforunun kısa vadede birlik ve motivasyon sağlarken uzun vadede kamusal eşitlik algısını zayıflatabilecek bir potansiyel taşıdığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, siyasal iletişimde metafor kullanımının yalnızca retorik bir tercih değil, demokratik temsil ve kurumsallaşma süreçlerini etkileyen yapısal bir unsur olduğunu ileri sürmektedir.
Keywords
Abstract
This study examines the slogan “we are a family,” which has become increasingly prevalent especially in recent election campaigns, within the framework of political communication methods. The family metaphor transforms the relationship between voters and political actors from a rational representation model into one based on emotional proximity, belonging, and loyalty, thereby functioning as a powerful symbolic communication tool. However, the concept of family inherently contains norms of hierarchy and equity rather than strict equality, which may create tension with the fundamental principles of public administration such as impartiality, equal treatment, and institutional distance. The study discusses how the family metaphor is encoded in electoral discourse, its cognitive and emotional impacts on voter perception, and its potential consequences for institutional identity and accountability. Based on a qualitative discourse analysis perspective, the findings suggest that while the family metaphor may foster unity and motivation in the short term, it also carries the risk of weakening the perception of public equality in the long term. Accordingly, the study argues that metaphor usage in political communication is not merely a rhetorical choice but a structural element influencing democratic representation and institutionalization processes.
