Author :
Abstract
Bu çalışma, Winston S. Churchill'in "My Early Life" adlı eserinde İngiliz sömürgelerindeki yerlilere karşı şiddeti meşrulaştırmak için kolonyal söylemin nasıl kullanıldığını incelemeyi amaçlamaktadır. Kolonyal söylem, İngilizlerin şiddet içeren emperyalist uygulamalarına meşruiyet kazandırmak için kurgulanmıştır. Bu söylem, sömürgeci bir gücün yabancı topraklardaki yasadışı varlığını kolaylaştırmak ve meşrulaştırmak için kasıtlı olarak tasarlanmış bir dizi fikri içerir. Churchill'in eseri, sömürgeleştirilmiş halkları İngiliz yönetimine ve disiplinine ihtiyaç duyan aşağılık ötekiler olarak kurgular. Hindistan'daki İngiliz varlığının esasen yerlilerin yararına olduğunu, bunun da "Beyaz Adamın Yükü" olarak kavramsallaştırıldığını savunur; oysa gerçekte sömürgeci girişimin ardındaki gerçek amaç maddi sömürüdür. Bu çalışma, postkolonyal teoriden yararlanarak ve metin analizini kullanarak, sömürgeci söylemin yerlileri insanlık dışı olarak temsil etmek ve onlara karşı şiddeti meşrulaştırmak için nasıl kullanıldığını göstermektedir.
Keywords
Abstract
This paper seeks to examine how colonial discourse is used to justify violence against natives in British colonies in Winston S. Churchill’s My Early Life. Colonial discourse is constructed to impart legitimacy to the violent imperial practices of the British. Colonial discourse includes a set of ideas that were purposefully designed to facilitate and justify a colonizing force’s unlawful existence in foreign lands. Churchill’s work constructs colonized peoples as inferior others who require British rule and discipline. He argues that British presence in India is essentially for the benefit of the natives, which is conceptualized as the White Man’s Burden, while, in fact, the true motive behind the colonial endeavour is material exploitation. This paper draws on postcolonial theory and, using textual analysis, shows how colonial discourse is employed to represent the natives as less than human and legitimize violence against them.
