Author :
Abstract
Ankara Halkevi bünyesinde çıkan Ülkü Milli Kültür Dergisi’nde yer alan müzik yazılarında, dönemin müzik aydınları tarafından pek çok makale kaleme alınmıştır. Türk halk müziği temel eksen olarak kabul edilmekle birlikte, Batılı teknikle armonize edilmiş milli bir müzik yaratılmasına yönelik görüşler ön plandadır.
Çalışmada, dergi içerisinde Cumhuriyet dönemi müzik aydınlarından Halil Bedii Yönetken, Mesut Cemil, Mahmut Ragıp Gazimihal ve Muzaffer Sarısözen’in kaleme aldıkları on adet makaleye yer verilmiştir. Bu dört aydına ait makalelerin tercih edilme sebebi, dönemin müzik ortamını müzikolog, besteci, icracı, derleyen gibi farklı yönleri ile temsil etmeleri ve müzik anlayışını birinci elden ortaya koymalarıdır. Belge niteliğine sahip yayımlar vasıtası ile müzik düşüncelerinin, gelecekteki nesillere aktarılması ile birlikte müzikoloji alanındaki bu boşluğun doldurulması amaçlanmıştır. Eğitim, radyo, ulusal müzik, Batı armonisi, fikir ayrılıkları gibi bulguların tespit edildiği çalışmada, Türk halk müziği alt yapısı ile modernleşme yanında, erken Cumhuriyet döneminde müzik düşüncesinin tek bir çizgide ilerlemediği, aksine birkaç ana eğilim etrafında biçimlendiği görülmektedir. Belge tarama ile tespit edilen makalelerin yorumlanmasında içerik, söylem ve tarihsel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca çalışma, bu alanda yapılmış nadir çalışmalar arasında yer alması bakımından önemlidir.
Keywords
Abstract
The music articles published in the Ülkü National Culture Magazine, produced by the Ankara People's House, featured numerous essays written by the leading music intellectuals of the time. While Turkish folk music was regarded as the central focus, the articles primarily emphasized the creation of a national music style harmonized with Western techniques.
This study includes ten articles written by Halil Bedii Yönetken, Mesut Cemil, Mahmut Ragıp Gazimihal, and Muzaffer Sarısözen all prominent figures in the music scene of the Republican era as published in the journal. The reason for selecting these four scholars’ articles is that they represent the musical environment of the era from various perspectives such as musicologists, composers, performers, and compilers and present musical understanding firsthand. Through these archival publications, the aim is to transmit musical ideas to future generations while filling this gap in the field of musicology. In this study, which identifies findings such as education, radio, national music, Western harmony, and ideological differences, it is observed that musical thought during the early Republican period did not progress along a single line, but rather took shape around several main trends, alongside the foundation of Turkish folk music and modernization. Content, discourse, and historical analysis methods were used to interpret the articles identified through document screening. Furthermore, the study is significant as it stands among the rare works in this field.
