BİRİNCİ BASAMAKTA HİZMET SUNAN HEKİMLERİN İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KONUSUNDAKİ BAZI BİLGİ VE TUTUMLARI

Author:

Number of pages: 53-63
Year-Number: 2019-23

Abstract

Amaç: Birinci basamakta hizmet sunmakta olan hekimlerin iş sağlığı bilgi ve tutumlarını değerlendirmek ve ihtiyaçlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Yöntem: Ankara İli’nde birinci basamakta çalışan hekimlerin %80,3’ü ankete cevap vermiştir. Tanımlayıcı kesitsel tipteki çalışmada, hekimlerin bazı sosyo-demografik özellikleri, aldıkları eğitimler ve iş sağlığı ve meslek hastalıkları ile ilgili soruları içeren üç bölümden oluşan anket formu ilgili birimlere gönderilmiş, yanıtlanan anket formu 1 hafta sonra toplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %95,3’ü pratisyen hekim ve kıdem süreleri ortalama 15,8 ± 6,7 yıldır. Bilgi sorularında en çok doğru yanıt (%85,7) işyeri hekiminin çalıştığı işyerlerine ilişkin soruda alınmıştır. Hekimler, iş sağlığı, çalışma hayatının sağlık etkileri ve alınabilecek önlemler konusunda (%73,4) ortalama 17,3 ± 21,6 saat iş sağlığı eğitimi istemektedir. Sonuç: İş sağlığı hizmetlerinin birinci basamak sağlık hizmetlerinde yeterince irdelenmemektedir. Ülkemizde pratisyen hekimler için iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları konusunda önemli rolleri göz önüne alınarak daha fazla destek ve eğitim sağlanması gereklidir.

Keywords

Abstract

Aim: Evaluation of occupational health knowledge and attitudes of physicians in primary health care and to determine their needs. Methods: The descriptive-cross sectional epidemiologic research was conducted in Ankara with %80.3 of physicians serving in primary health care in Ankara province. The questionnaire was consist of three parts: sociodemographical features, trainings and knowledge questions. The data collecting form was sent to primary health care units and they were collected one week after they were sent. Results: Of the participants, 95.3% were practitioners and average seniority time was 15.8±6.7 years. The working place of occupational physicians was the most known question (85.7%). Physicians needed 17.3±21.6 hours of training on occupational health, health effects of occupational life and preventive measures (73.4%). Conclusion: Occupational health services don’t get enough importance in primary health care services. Having regard to important role of physicians need more support and training about occupational health and safety practices.

Keywords